Showing posts with label poem. Show all posts
Showing posts with label poem. Show all posts
Thursday, January 22, 2009
Saturday, December 13, 2008
ေမးခြန္း
သမုဒၵရာရဲ႕ ဟုိဘက္ကမ္း
ငါရည္မွန္းထားတဲ့တစ္စုံတစ္ရာ
အေသအခ်ာရိွေနတယ္။
သံလုိက္အိမ္ေျမာင္ကစုတ္ပဲ့
တက္မပါ ရြက္ဗလာ
ပဲ့ဆုိတာနတၳိ ေဆြးၿမိၿမိနံေဘး
စုတ္ျခာတဲ့ေလွေလးကုိအားျပဳ
ထုထည္ႀကီးမားတဲ့ သမုဒၵရာရဲ႕လွဳိင္းထုကုိ
ဇရာအုိစျပဳေနတဲ့ငါ အံတုနုိင္မွာတဲ့လား။
ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္ လႈိင္းၾကမ္းေလဆင္
မုန္တုိင္း၀င္ေနတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ထဲ
ရဲရဲေတာက္ဇဲြသတၱိနဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္တုိ႔ ခရီးဆက္နုိင္ဖုိ႔အေရး
အရည္ေသြးေကာင္းတဲ့ ေလွတစ္စင္းစာအတြက္-
ငါဘာလုပ္ခ့ဲသလဲ
ငါဘာလုပ္ေနလဲ
ငါဘာဆက္လုပ္မွာလဲ
မင္းစုိးစံ
အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တစ္ဦး
Minnesota, USA
Saturday, September 6, 2008
ယု္
ယု္ဏင့္ဆာ. ယု္အဲဟွးဟွ၀္၊
ယု္ဆုိဒ္ဏွ္ ယု္အဲေ၀့ဍ၀္၊
ယု္ထူရူ့ ယု္အဲတ၀္တ၀္၊
ယ္ုဆု္ခႜာင္ ယု္အဲယု္လ၀္၊
ယု္လိက္ဏွ္ ယု္အဲယု္ပ၀္.၊
ယု္ထီ့ခါန္. ယု္အဲလုက္က၀္၊
ယု္ထီသုိ၀္ ယု္အဲသၞ၀့္။
ဏင့္ဆာ.- ဆုိဒ္- ထူရူ- ဆု္ခႜာင္၊
လိက္-ထီ့ခါန္.-ထီသုိ၀္ နုိဲစာင္၊
ဟု္မာဆုိင္ေ႓့မု္ဍဳဂ္ပါင္၊
ပညာ့ေဃွံ ဏွ္ ဟု္႓းကႜာင္၊
ဆံင္းမံင္းထာင္ စွ္ဆံင္းမံင္းထာင္၊
စွ္ဆံင့္မံင္း ေယာ၀္လာ.ေအယာင္၊
႓းဍံင္ဟု္ထင္း ေခါဟ္လံင္႓ႜာင္၊
ေခါဟ္လံင္ေဍာဟ္ အွ္ေ၀့နဳိဲစာင္၊
ထင္းထံင္ဍင္ဍီး ဍးစုိ၀္ယာင္။
´ဆု္ယ၀္ခါ့´
ဆု္ယ၀္ခါ့ေခါ၀္.အုဂ္၊
ေခါ၀္.သုိဲ့ထင္းဟု္လံင္႓ုဂ္၊
လီဟွယ့္ပ် သူးသူး၊
လင္အွ္ကြယ္ သိင္းလာယွဴး၊
သင့္၀၀္ေဖါဟ္ ဟွင္းကုိ၀္၊
လု္သိင္းခီ့ ယ္ုဟွဳိင့္စုိ၀္၊
ကႜင္ကႜာင္းဖ၀့္ ႓င္ဖါင္း၊
နဳိင္မုိင့္ထင္း ဟု္သာစာင္း၊
ကု္တုဂ္စုိဲ ဟု္စာ္၊
ထီ့လု္အွ္ ကၞာ့သာ္၊
ယးအွ္ကုံ လု္နံင္း၊
မႝီဟ္သီး လင္အင္းကံင္း၊
ေဍာဟ္အင္းခႜံင္ ခြိက္ယွး၊
ဆင္းၾသဳဂ္ အင္းခြယ္ပ်၊
ေဆ၀္ေဍဖႜာင္ သာအင္း၊
သီ့လင္ထုက္ ယး႓းယွင္း။
မာလုက္၀ယ္
ဖႜဳံေဖါဟ္လု္၀ီ.
ထုင္းလီ.ထုင္းထာင္
အးစာင္အးဖႜဳံ
လု္ကံင္.ဆု္မာ
လုက္ခႜာလင္႓ုိင္
ဍးလုိင္လု္ယ၀့္
ပ၀္.သ၀့္ထၝံင့္
လံင့္ကံင္လုက္ေခႜ
လု္ေက၀္ေဍလိက္
လင္႓ိက္လုဂ္ခႜာ ဏိင္းလု္ယာ။
ပု္႓ုိ၀္ဏါင္းယုိ၀္
ဍးစုိ၀္လင္.ခါင့္
သာဟွာင့္စြးတယ္
ဖုက္ဖယ္ဏံင္သာ
ဆ္ုမာပၱံင္
ေက၀္ဟွံင္လိက္လာဲ
တု္ကႜယ္ေဍာဟ္လင္ ဃွဴ့ဃွင္မာေလာဟ္ဖႜဳံယွင္ေဖါဟ္။
ဖံင္းပႝာ.မိင္္
ဖံင္းပႝာ.မိင္ မု္ေလာဟ္ကုိဲ
ေဖါဟ္သးကုိ၀္ဟွာေဍ။
အွ္ကုံေထာ၀္ခါင့္မြာဲ၀ွ၀ွ၊
ကုိ၀္ဟွာခါခႜိက္ပ်။
စာင္းလင့္ေ၀့ဖ၀္.ေဍမု္ဖံင္း
ေဖါဟ္သးေယွာတ္ေမံကံင္း။
သ၀့္မာတယ္ေ၀့ ပီပူပါ၊
က်ဳဂ္ေလံ ေဍကုိ၀္ယွာ။
ေဖါဟ္သးဟွင္ေပ၀့္ဟွာင္လု္ထိုင့္
က်ဳဂ္ေလံပါကုိ၀္ဖုိင့္။
ေဖါဟ္သးလုက္ဆိင့္႓းထုင္က်ာ
ထီ့ဖါ.က်ဳဂ္လင္သာ။
နဳိင္ဖ၀္.နဳိင္ဖ၀္.ေဍဖု္အ၀္
ကုိ၀္ပါင္သုဂ္ယွ၀္ယွ၀္။
ဆုိဒ္ဆတၞဳိင့္ ဟွးသးေအခုိင့္
၁။ စွ္သာလုက္ေခႜ ထီ့ခါန္ေၿပဏွ္၊
ဖံင္ေဖႜ႓းသာ ကုက္ကုိ၀္ဟွာလွ္။
ေဟွ၀္အြာဆုိဒ္ဆ ဖံင္ေဖႜ၀္႓းဏွ္
ေဏ၀.္႓းလု္ဖိုင့္ ဖံင္းေအခုိင့္ဟွဟ္။
ပု္လုိင့္အးဖႜံင္ ေအဍးခံင္ဍ၀္
လံင့္ကံင္ကုိ၀္႓ႜင္ ခုိ၀္ပု္ဍင္လ။
ဃွဴဃွင္မူးခြါ့ မြာဲတုင္.ဆာ့ခ၀့္
လု္ယာ့တာ္ေခါဟ္ ဆုိဒ္ဖႜဳံေဖါဟ္သီး
ပါေဍာဟ္ယုဂ္ယာန္း ႓းတုင္ယွင္းလွ္။
မူ.ထင္းေလင္.၀၀္ ထာင္အးထ၀္ဏွ္
ေဆ၀္ယွ၀္.၀ါဖႜင္ လု္မုဂ္ဍင္ဏွ္
ဖုိင့္ဃွင္ဖံင္းထး ေအခုိင့္ဟွဟ္။
၂။ အွ္ပါမုက္ကုိဲ မာလာ ေဃွ၀္ဟွဟ္
လုက္ေခႜစွ္သာ လိက္ေဟွ၀္အြာအွ္
အးဖါအးစိင္ ထံင္လုက္ကႜိင္ဏွ္
ကုိ၀္မိင္မာေလာဟ္ ေသွ္ေအေဍာဟ္ထ၀့္
တာ္ေခါဟ္ဍဳဂ္ပါင္ ဖႜံင္အးစုိင္ယ၀့္။
႓ုဂ္ယာင္မိင္ဖႜဟ္ ပညာ ့အွ္ဍ၀္
ယွဴး႓ွ္ေဍက်ဳိင္ ဆု္ဟွယ့္ၿပဳိင့္သီး
ဖႜံင့္နဳိင္အးဆင့္ ဖႜာဲသယ္ဃွင့္အး
ဍဳံဌာန့္ဆု္မာ ဆုိဒ္ဟွင္.ခႜာခ၀့္
ထ႟ာေဖွ္ကဲ ဖႜံင့္ဟွးဖႜဲယ၀့္
ဍဳဂ္ဏဲလ၀္လင္ ပညာ့ဖါန္ဏွ္
အး႓ႜင္ဖံင္းထး ကုိ၀္ဖုိင့္ဟွဟ္။
၃။ ႓္ွ္လာ.ထုက္သုဲိ့ အင္းကုဂ္ဃွဳဲိဏွ္
ေဍာဟ္ေၿပဖုက္ကႜံင္ ၾသဳက္ထံင္သီး
ပၱံင္တာင္၀ယ္ ကဲဖုက္ဖယ္လွ္။
ကးဟွယ္လု္ဖႜဟ္ ေ႓့သာအွ္ဍ၀္
ေဍာဟ္ထ၀့္ဆု္မာ ဆုိဒ္ဟွာင္.ခႜာ႓၀့္
ေဟွ၀္အြာကုိ၀္စာင္ တာင္ဍဳဂ္ပါင္ယ၀့္
ေလ၀္ထာင္လု္ကး ထီသုိ၀္အးလ၀္ ဆု္ဍးအဲကုဲ
ေ႓့ေဖါဟ္လီဟွဟ္ သီ့ကႜီေယာ၀္.ဆုိင္
လု္လုက္ုလုိင္ဏယ့္ လုက္ဖုိင္မိင္ဖႜဟ္
ယွဴး႓ွ္ကုိ၀္႓ႜင္ ထုက္ေကာ၀္ၾကင္လွ္
သာယင္သံင္းထ လ၀္ဟွဳိင့္လွ္။
စ၀္အဲဆုိဒ္
Thursday, August 28, 2008
ဖႜဳံေဖါဟ္ထာ္႓ံင္
ဆုိဒ္ေဖါဟ္ဖႜဳံယုိ၀္ ထာ္႓ံင္အုိ၀္ဏွ္
ဏဲစုိ၀္မု္လ၀္ လု္ေကာ၀္ဒ္ွခါ့
အ္ွထ၀့္ေခါဟ္လံင္ မာဲြထာ္႓ံင္အ္ွ
အု္ဖႜံင္လ၀္ထာင္ ယွာ.ဆု္ခႜါင္႓၀့္
လု္စာင္ေမာ၀္ေခါဟ္ ဖႜဳံဆုိဒ္ေဖါဟ္လ၀့္
ပါေဍာဟ္ေမာ၀္.စြး မာဲြေ၀့အးဍ၀္
လု္ဖးမုဂ္႓်ာ ထူရူ႕ခႜာဏ္ွ
႓းမာေမာ၀္.ထာ္ မာဲြကုိ၀္.႓ႜာ္လ္ွ။
အ္ွဍာ္လု္ထ၀္ ကုိ၀္ဆု္ယ၀္ဟွဟ္
အင္းအ၀္ခါစြး ဆုိဒ္လု္ဖးခ၀့္
မာဲြ႓းစာင္းလင္ ေခါဟ္လံင္ဆင္ဖ၀့္
ထံင္ျပင္ပၱီ လု္ေကာ၀္႓ီထ၀့္
ကုိ၀္.ဏီစာင္းဟွာ သီ့ဃွဳဲးအြာဏ္ွ
၀ီးလာယွဳဂ္ေဖႜ၀္. သာမဲေဆ၀္လ္ွ။
မာေဏ၀္အု္ထုိ၀္ ၀ီးလာကုိ၀္လၜ
လု္အု္၀္ခါင္.စူး ေမ၀္ထံင္ဍဴးဍ၀္
ေဍလူးသၞ၀့္ ေမ၀္ထံင္ဖ၀့္သယ္
လင္.ထ၀့္ေခါဟ္ဍံင္ ခႜိဳ၀္လင္ဟွံင္ဏ္ွ
ေျပယွံင္နုိ၀္စၚ ယုက္ထ၀့္ဆာ္ဟွဟ္။
အု္ထာ္အ္ွ၀ယ္ ဟွယ့္လင္တယ္႓၀့္
အင္းဃွယ္လု္ထ၀္ မာဲြလင္ပ၀္အ္ွ
႓ါဖ၀့္လု္စာင္ ထူရူ႕ယာင္ထင္း
အးကာင္ေထံဖါ သုဂ္လင္သာဖ၀္.
ဆု္ဍာထံင္လင္ ခါန္.ပု္ယင္လ္ွ
ဍဳံဌာန္႔ ပၱံင္အးတယ္ဟွဟ္။
မာန္က်ာ္အဲဆုိဒ္
႓ုံးကု္တိက္
Thursday, August 21, 2008
အမွန္တရားႏွင့္ေ၀းရေသာ
တစ္ခ်ိဳ႕က ေျမြေတာ့မဟုတ္ဘူး
ဒါေပမယ့္ ေျမႀကီးေပၚမွာ အလ်ားလုိက္ေလွ်ာက္ေနၾကရတယ္၊
တစ္ခ်ိဳ႕က သမင္ေတာ့မဟုတ္ဘူး
ဒါေပမယ့္ က်ားေရွ႕မွာ အထိတ္တလန္႔ သြားေနရတယ္၊
တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ က်ားေတာ့က်ားပဲ
ဒါေပမယ့္ ျခေသၤ့ကုိ ေၾကာက္ေနရတယ္၊
လူ႔ေလာကဟာ အားႀကီးသူႏုိင္ ရွဳံးသူအစားခံရတဲ့
တိရိစၦာန္ေလာကႀကီးတစ္ခုလုိ
ကမၻာဦးလူရုိင္းဘ၀ကုိ
ရာစုသစ္က တြန္းပုိ႔ေနေရာ့လား။
လူလူခ်င္းမွာ ညီမွ်ျခင္းပုစၦာအတြက္
ဘာေၾကာင့္ အေျဖခက္ေနတာလဲ
မုိးေပၚမွာတြားတဲ့တိမ္
ဇီ၀ိန္မရိွေပမယ့္
ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့သေကၤတအလွရိွတယ္၊
စမ္းေခ်ာင္းမွာစီးတဲ့ေရ
ဇီ၀ိန္မရိွေပမယ့္
နား၀င္ခ်ိဳတဲ့ဂီတာသံရိွတယ္။
သက္မဲ့မွာအသိတရားမရိွေပမယ့္
လာထိတဲ့သူ႔အမွန္တရားက
ကာလသုံးပါးမွာ မ်က္ႏွာမလုိက္တတ္ဘူး
ရူးခ်င္ေယာင္ဟန္မေဆာင္တတ္ဘူး။
၀န္ထုတ္ေတြထမ္းထားရတဲ့ငါ့ပုခုံး
ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ေလးလံခ်ိန္
နာဂစ္ကက်ိန္စာတစ္ခုလုိ
အန္ဖတ္ေတြကုိခါခ်ျပန္တယ္၊
ဘာနဲ႔မွညွိႏႈိင္းလုိ႔မရတဲ့အတၱ
အျမင္မမွန္တဲ့တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္မႈ
လူမဆန္တဲ့အေတြးေတြၾကားမွာ
အမွန္တရားက ဆြံ႕ အ ဆဲ။
ဟွာင္.အဲဆုိဒ္
Friday, August 15, 2008
အေျခအေနအရ ေနထုိင္ျခင္း
ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ စိတၱဇပန္းခ်ီကားမ်ား
ေန႔လည္ေခါင္မ်ာလမ္းေလ်ာက္ရတာေမာတယ္
ဘ၀သစ္ကုိ စတင္ျခင္း
တေျမ႕ေျမ႕ႀကီးထြားလာတဲ့ အက်င့္ပ်က္ကုိ လကၡံဖုိ႔ရန္
ညင္းဆုိခဲ့တယ္
ရယ္ေမာဖုိ႔ ျဖစ္တည္လာေသာအေတြးမ်ားနဲ႔
ဒဏ္ရာရင့္လာတာကုိ ႀကိဳဆုိခဲ့တယ္
တစ္ေန႔ၿပီးသြားမယ္ဆုိတာ သိရဲ႕သားနဲ႔
အဆံုးကုိ ေၾကာက္ရြံ႕ေနတာဟာလဲ
လူ႔ဘ၀ရဲ႕အရသာလုိ႔သိခဲ့တယ္
ျဖစ္ခ်င္တုိင္းျဖစ္ခြင့္ရတဲ့ ကုသုိလ္မ်ဳိး မလုိခ်င္ဘူး
လူေသတုိင္း ေအာ္ဟစ္ငုိေၾကြရတဲ့ ဘ၀ကုိေၾကာက္တယ္
လူ႔ဘ၀ဆုိတာ လုေနရတဲ့ဘ၀ဆုိေတာ့
အနာဂတ္မွာ အနာေတြရပ္တန္႔သြားေအာင္
လုပ္ေနရတယ္
အေ၀းက ေနေရာင္ျခည္ဟာ
ရင္ညြန္႔ထဲ ထုိးက်မလာဘူး
ထေတာက္ေနတဲ့ မီးလွ်ံကုိ မေသေစနဲ႕
လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ဘ၀ေတြကုိ
လမ္းမေဖ်ာက္ပစ္ရင္ေကာင္းမယ္
ဥပါဒ္ျဖစ္ေနတဲ့ အစာေတြပဲ စားေနရေတာ့
ေရာဂါေတြပဲ ရေနခဲ့တယ္
ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ တက္မက္မႈေတြကုိ
ရွာေဖြရင္း
ေရၾကည္ရာ ျမက္မႏုခဲ့ဘူး
အလင္းႏွစ္ သန္းတစ္ေထာင္ဆုိေပမဲ့
အေမွာင္ေတြပဲ ႀကီးစုိးေနခဲ့တယ္
အမွန္သိျမင္ဖုိ႔ အမွန္ေတြလုိအပ္တယ္
စစ္ကို စစ္နဲ႔ တုန္႔ျပန္ဖို႔ မျဖစ္ဘူး
ဆိုေတာ့
လြင့္ေနတဲ့ စိတ္ေတြ စုစည္းလိုက္တယ္
အေျခအေနအရ ေနထိုင္ရေပမယ့္
အေျခအေနေတြ မေခ်ဖ်က္ႏိုင္ေသးဘူး
၀ိပႆနာ ပညာမဲ့ေနတဲ့ စိတၱဇနာမ္ဟာ
ဘယ္ေတာ့မွ အေကာင္းမျမင္ဘူးဆိုတာ မွန္တယ္
အလိုမျပည့္တိုင္း ဒုကၡျဖစ္တယ္ဆိုရင္
ဒုကၡျဖစ္တိုင္း အလိုမျပည့္ဘူးေပါ့
ဒီေတာ့
စိတ္နာတယ္ဆိုလည္း
နာေနတဲ့ စိတ္ေတြ မကုသခ်င္ေတာ့ဘူး
ေလဟာနယ္မွာ
မျမင္ရတဲ့ အသံေတြၾကားေနရတယ္
ကုစားလို႔မရတဲ့ ေရာဂါမ်ား
ေအာ္ဟစ္လို႔ မရတဲ့ ဆာေလာင္မႈမ်ား
ေဖာ္ျပလို႔မရတဲ့ ဒဏ္ရာမ်ား
ေရးဆဲြလို႔မရတဲ့ ပန္းခ်ီကားမ်ား
တြန္းလွန္လို႔ မရတဲ့ ေ၀ဒနာမ်ား
ေျပာဆိုလို႔မရတဲ့ စကားလံုးမ်ား
ပ်ံသန္းလို႔မရတဲ့ အေတာင္ပံမ်ား
ေနထိုင္းျခင္းမွာွ စည္းေတြ ရွိခဲ့တယ္။
ဘ၀ကို ေခါစာခ်ေကၽြးရင္းေတာင္
ဘယ္ေခြးေလေခြလြင့္ကမွ လာစားမွာမဟုတ္ဘူး
အဲဒီလို က်ိန္စာသင့္ေနတဲ့ဘ၀ဟာ
ကမၻာေျမေပၚမွာ
အေျခအေနအရ ေနထိုင္ခဲ့ရပါတယ္။ ။
(၂၀၀၈-မတ္-ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္-စိစစ္ေရးထိ)
ေမာင္မင္းစိုး (ေရႊနံ႔သာ)
Thursday, August 7, 2008
ကာရန္မညီေသာေက်ာက္စာ
တစ္ခါက-
ေဆာင္းအိုညမ်ားထဲ
ၾကယ္စင္ေတြ ေၾကြလုိက္ၾကတာ
ဒ႑ာရီလမင္းႀကီးလည္း
ပုံျပင္ေဟာင္းထဲဆန္ဖြတ္ခံရ။
ပထ၀ီမ်က္ႏွာနဲ႔
ထြင္းခဲ့တဲ့ အေမ့ရဲ႕ေက်ာက္စာ
သမုိင္းတစ္ခုရဲ႕ျပည္ေထာင္မွာ
လွပတဲ့ သံလြင္
ဧရာ၀တီ
ရာဇ၀င္ေတြနဲ႔
ညင္သာတဲ့တုိက္ကြက္ေလညင္း
ရင္ထဲဆဲြငင္ တုိက္စားရင္း
ရွင္သန္ျခင္းကမ္းစပ္ေတြ လဲၿပိဳခ့ဲရ၊
ဘာသာေရာင္လွိဳင္းလုံးမ်ားလည္း
ရုိးသားတဲ့ျမစ္တစ္စင္းေပၚ
တဖုံ႕ဖုံ႕ထန္ျပ
ညီညာရြက္တုိင္မ်ားတုိ႔ လႊင့္က်ခဲ့ေပါ့။
တစ္ခ်ိန္က-
အဖုိးရဲ႕ျမားေဟာင္းတစ္စင္း
ရင္ကုိ ပစ္ခြင္းလာျပန္ေတာ့
ေၾကာက္လန္႔ေနတဲ့ရုိးတြင္းပုိးမ်ား
အခ်င္းခ်င္းႏႈတ္ဆက္စကားေတြက
ေျမြတြန္သံလုိ
ကဲြအက္လာတ့ဲဖူးစာ
သံလြင္ေရေလာက္ေတာင္ သစၥာမရိွဘူး။
ရိွပါေစေတာ့-
အဲဒီသမုိင္းတံခါးမ်ား
ပိတ္ပစ္လုိက္တာၾကာၿပီ
ဘယ္အခါမွမေရြ႕တဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီး
ဘယ္အခါမွ မတြားတဲ့ ေဟာ့ဒီေျမႀကီး
ႏွင္းေတြေ၀ေလ ဖားစည္သံသာယာေလပဲ။
စဟိန္းမင္းဇာ (၀ါးသခၤ)
Wednesday, July 23, 2008
ခင္းမီးအင္းထာင္အု္ယး၊
ဖႜဳံယွင္ ယွင္ဖႜဳံ ဍဳဂ္ေလာတ္သာ
႓းစာင္းဟွာလင္ႏုံ႔လင္ဏာ
ဆု္ဍြၚသိုင့္ေမံလု္ေသ္ွယာ့
ဃႊီေလာဟ္သာဟွာင္.႓်ာလင္ယွာ။
သၱာ္လု္အ္ွပညာ႓ႜဟ္
ဆုိဒ္အု္ဟွင္.ဆံင့္မံင္းလု္စ္ွ
လု္္ပါတိင့္သာ ဆု္အင္းကဟ္
မာသီ့ေလာဟ္သာမ၀့္မ္ွလ၀့္။
ပညာ့လု္္အ္ွပု္ေမံခၚ
ေယာ၀္လာ.ေအထီ့အု္ခီ့ထာ္
ပု္ဆုိဒ္မု္ဆဆု္႓ၚဆာ္
ဖႜဳံယွင္အ္ွလာ.ေဍသၱာ္။
ဟွာင္.အဲဆုိဒ္(၀ါန္.ရ၀္)
Sunday, July 20, 2008
ေပ်ာက္ဆုံးေနေသာေဆးတစ္ခြက္
တစ္ခါတစ္ခါ မ်က္ႏွာကုိ အုိးမည္းသုတ္ခံလုိက္ရ
တစ္ခါတစ္ခါ အရင္းခံစိတ္ကို အေရာင္ဆုိးခံလုိက္ရ
ေကာက္က်စ္မႈေတြရဲ႕လွည့္ကြက္ေအာက္မွာ
ကကြက္အသစ္အဆန္းေတြ ကခဲ့ရေပါ့။
မြန္းၾကပ္ေမွာင္မုိက္ညလယ္မွာ
မုိးလင္းခြင့္နဲ႔အခါခါလဲြခဲ့ရ
အေမွာင္ကုိ အမွန္နဲ႔ေဆးေၾကာခြင့္မရေတာ့
အတိတ္ကအရသာနဲ႔
ဘ၀ကုိခါးသီးစြာ က်ိဳေသာက္ခဲ့ရ က်ိဳေသာက္ခံလုိက္ရ
ကုိ္ယ့္ကုိယ္ကနားမလည္ႏုိင္ေသးတဲ့ေရာဂါက
ေဆးဆရာမွားကုိ အားကုိးရင္း
ေသြးသားမ်ားစြာကုိ စေတးခဲ့ရ။
ငါလုိခ်င္တာက လြတ္ေျမာက္မႈ
ငါခ်စ္တာက အမွန္္တရား
ငါကုိးကြယ္တာကသစၥာ
ဒီဆာေလာင္မႈေတြ ေျပေပ်ာက္ဖုိ႔
မွ်တတဲ့ေဆးတစ္ခြက္ပဲလုိအပ္တယ္။
ဟွာင္.အဲဆုိဒ္
Subscribe to:
Posts (Atom)
