ယေန႔က်ေရာက္သည့္ ကရင္တိုင္းရင္းသားတို႔၏ ႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ႔မဂၤလာ အခမ္း အနားကို ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ မယ္ပေတာရဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
၎ပြဲေတာ္ကို အေဝးေရာက္မ်ဳိးခ်စ္ကရင္အမ်ိဳးသားမ်ား၊ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား ႏွင့္ အျခားတိုင္းရင္းသားညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းကပ္ျခင္း၊ ႐ိုးရာေတးသီခ်င္းမ်ားျဖင့္ ေဖ်ာ္ေျဖမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။
“ဒီပြဲေတာ္ကိုက်င္းပတဲ့ဆိုတာက ဟိုအရင္တုန္းလူႀကီးေတြက ယံုၾကည္မႈနဲ႔လုပ္တာပါ၊ မ်က္ ေမွာက္ေခတ္က်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ကရင္အမ်ဳိးသားေတြၾကားမွာ စည္းလံုးညီၫြတ္မႈရွိဖို႔အဓိက ထားၿပီးလုပ္တာပါ” ဟု ကရင့္႐ိုးရာပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီအတြင္းေရးမွဴး မန္းမ်ဳိးျမင့္က ေျပာသည္။
ကရင့္႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈခ်ည္ျဖဴဖြဲ႔မဂၤလာ အခမ္းအနားကို ႏွစ္စဥ္ ဝါေခါင္လတြင္ ျပဳလုပ္က်င္းပ ေလ့ရွိၿပီး ေရွးကရင္တိုင္းရင္းသားမ်ား အယူအဆအရ ယခုလသည္ မေကာင္းဆိုးဝါးမ်ား ေပ်ာ္ျမဴးသည့္လျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၎ဝိဉာဥ္မ်ား သားသမီးေျမးျမစ္မ်ားအေပၚ က်ေရာက္ျခင္း မရွိေစရန္ အေဆာင္အေယာင္ (၇) မ်ဳိးနဲ႔ စီမံထားသည့္ ခ်ည္ျဖဴမွ်င္ျဖင့္ လက္မွာပတ္ၿပီး အကာ အကြယ္ျပဳလုပ္သည့္ပြဲျဖစ္ေၾကာင္း ၎ကဆက္လက္ေျပာသည္။
ပြဲေတာ္သို႔တက္ေရာက္လာသည့္ ကရင္တိုင္းရင္းသူတဦးက “တႏွစ္တခါ က်မတို႔ ကရင္႐ိုးရာ လက္ခ်ည္ပြဲ ကိုယ့္ရဲ႕႐ိုးရာပြဲျဖစ္လုိ႔လားေတာ့မသိဘူး၊ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္၊ ေဆြမ်ဳိးေမာင္ႏွမေတြ ဒီမွာလာဆံုၾကတာေပါ့၊ အေျခအေနအရပ္ရပ္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ၿမိဳ႕ကုိယ္ရြာမွာ မေပ်ာ္ခဲ့ရတာ ႏွစ္ (၂ဝ) ေလာက္ရွိၿပီ၊ ကုိယ့္ျပည္နယ္မွာသာ လုပ္ရရင္ေတာ့ ပိုေပ်ာ္မွာေပါ့” ဟု ေျပာသည္။
ယေန႔က်င္းပျပဳလုပ္သည့္ ကရင္တိုင္းရင္းသား႐ိုးရာ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ႔မဂၤလာ အခမ္းအနားကို ထိုင္း ႏိုင္ငံအတြင္း (၁၇) ႀကိမ္ေျမာက္ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ အျခားတိုင္းရင္းသား မ်ားမွာလည္း ယခုကဲ့သို႔ ႐ိုးရာပြဲေတာ္မ်ား က်င္းပေလ့ရွိေၾကာင္း ကရင္တိုင္းရင္းသားတဦးက ေျပာသည္။
“ဒီလိုပြဲေတာ္ေတြဆိုရင္ စိတ္ထဲမွာ အရမ္းဘဲခံစားရတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ ကရင္လူထုေတြ သူမ်ားႏိုင္ငံထဲမွာ အမ်ားႀကီးဘဲ ေရာက္ေနၾကတယ္၊ တကယ္တမ္း ကုိယ့္ႏိုင္ငံ က အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အစိုးရေတြသာ ေကာင္းရင္ က်ေနာ္တို႔ကရင္လူထုေရာ၊ အျခားတိုင္းရင္းသားေတြ ေရာ အားလံုး႐ိုးရာပြဲေတြကို လုပ္ႏိုင္မွာေပါ့၊ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ လာလုပ္ရတဲ့အခါၾကေတာ့ သိပ္ေတာ့ မေပ်ာ္ရဘူး” ဟု ၎ကဆက္လက္ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေနသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ား၏ စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ႏွင့္ ႏွစ္က်င္းပျပဳလုပ္သည့္ ႐ိုးရာပြဲေတာ္မ်ားကို တားျမစ္ပိတ္ပင္မႈမ်ားရွိေနၿပီး တိုင္းရင္းသားမ်ား ေနထိုင္ရာေဒသမ်ားတြင္လည္း လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကို က်ဴးလြန္ေနလွ်က္ရွိသည္။
Yoma news
Friday, August 15, 2008
ကရင္တိုင္းရင္းသား႐ိုးရာ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ႔မဂၤလာပြဲေတာ္ က်င္းပ
Thursday, August 14, 2008
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ကို ေလးစားဖို႔ သမၼတဘုရ္ွ - ရုရွားကို တိုက္တြန္း
အရင္ဆိုဗီယက္ယူနီယံ လက္ေအာက္ခံ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာႏိုင္ငံတြင္း တိုက္ခိုက္မႈေတြကို ရပ္ဆိုင္းဖို႔ သေဘာတူညီၿပီး ေနာက္တရက္အၾကာမွာ - ရုရွားအေနနဲ႔ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာနဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ကို ခ်ိဳးေဖာက္ႏိုင္တယ္လို႔ အေမရိကန္ သမၼတ ဘုရ္ွ က ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ရုရွားစစ္တပ္သံုး ယာဥ္ေတြဟာ ေဂ်ာ္ဂ်ီယံ ပိုင္နက္အတြင္းထဲအထိ တိုး၀င္ေနတုန္းပဲလို႔ သတင္းေတြ ထြက္ေနခ်ိန္မွာ သမၼတဘုရ္ွ က အခုလို ေျပာဆို သတိေပးလိုက္တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဗီြအိုေအ သမၼတ အိမ္ျဖဴေတာ္ သတင္းေထာက္ Scott Stearns က သတင္းေပးပို႔ထားပါတယ္။
ရုရွားအေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ကတိက၀တ္ အတိုင္း ေဂ်ာ္ဂ်ီယာႏိုင္ငံအတြင္းက စစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကို ရပ္ဆိုင္းထားၿပီး ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္အတြင္း ေဂ်ာ္ဂ်ီယာအတြင္းပိုင္းထဲအထိ ၀င္ေရာက္ထိုးစစ္ဆင္ခဲ့တဲ့ သူ႔တပ္ေတြ အားလံုးကိုလည္း ျပန္လည္ ရုတ္သိမ္းမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အေၾကာင္း သမၼတဘုရွ္ ကေတာ့ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
“ေဂ်ာ္ဂ်ီယာႏိုင္ငံ ဂိုရီၿမိဳ႕ အေရွ႕ဖက္ျခမ္းမွာ ရုရွားတပ္ေတြ ေနရာယူထားတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းေတြအတြက္ က်ေနာ္တို႔ စိုးရိမ္ပူပင္မိပါတယ္။ ဒီေနရာဟာ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ ႏိုင္ငံကို အေရွ႕အေနာက္ ျဖတ္ထားတဲ့ လမ္းမႀကီးကို ပိတ္ပင္ထားသလို ၿမိဳ႕ေတာ္ ရွကစ္ဗီလီကိုလည္း စစ္ေရး ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ရိွေစပါတယ္။ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာရဲ႕ Poti ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕မွာလည္း ရုရွားတပ္ေတြ ၀င္ေရာက္ ေနရာယူထားတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းေတြ အေပၚမွာလည္း စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒီကေန ရုရွားစစ္သံုးယာဥ္ ေတြဟာ ဆိပ္ကမ္းကို ပိတ္ဆို႔ထားၿပီး ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ သေဘၤာေတြကို တိုက္ခိုက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြလည္း ထြက္ေနပါတယ္။”
ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးနဲ႕ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးတို႔ နဲ႔အတူ သမၼတအိမ္ျဖဴေတာ္ ျမက္ခင္းျပင္မွာလုပ္သြားတဲ့ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပဲြ မွာေတာ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အေနနဲ႔ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးျခယ္ခံရတဲ့ အစိုးရ နဲ႔အတူ ရပ္တည္သြားမယ္လို႔ သမၼတဘုရ္ွ က ေျပာခဲ့ပါတယ္။
“ေဂ်ာ္ဂ်ီယာႏိုင္ငံရဲ႕ အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာ ပိုင္နက္နယ္ေျမကို ေလးစားရမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ အခိုင္အမာ ကိုင္စဲြထားပါတယ္။ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာမွာ အစိုးရ အေျပာင္းအလဲ လုပ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္မရိွဘူး ဆိုတာကိုလည္း ရုရွားက ေျပာထားပါတယ္။ ရုရွား အေနနဲ႔ ဒီကတိက၀တ္ ကို ေလးစား လိုက္နာမယ္လို႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုေရာ ႏိုင္ငံတကာကပါ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။”
သမၼတ ဘုရ္ွဟာ ဒီမတိုင္ခင္ကေတာ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ သမၼတ Mikheil Saakahvili နဲ႔ေရာ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာမွာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ျဖစ္ဖို႔ ၾကား၀င္ ၫိႇႏိႈင္း ေပးေနတဲ့ ျပင္သစ္သမၼတ နီကိုးလပ္ ဆာကိုဇီ နဲ႔ပါ စကားေျပာခဲ့ပါတယ္။ သမၼတ ဘုရ္ွ အေနနဲ႔ အခုဆိုရင္ သမၼတ ဆာကိုဇီနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္မႈေတြ လုပ္ဖို႔ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကြန္ဒိုလီဇာရိုက္စ္ ကို ျပင္သစ္ကို ေစလႊတ္ထားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဟာ ရွကစ္ဗီလီ ကိုလည္း သြားၿပီး ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ အစိုးရကို အေမရိကန္ေတြ အေနနဲ႔ ေထာက္ခံထားတဲ့ အေၾကာင္း စကားပါးဖို႔လည္း ရိွတယ္လို႔ သမၼတဘုရ္ွ က ေျပာပါတယ္။
“ဒီခရီးစဥ္မွာေတာ့ လြတ္လပ္တဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာႏိုင္ငံကို အကာအကြယ္ ေပးဖို႔ရာ လြတ္လပ္တဲ့ ကမၻာက စုေ၀းတိုင္ပင္မႈေတြ လုပ္ဖို႔ သူမက ဆက္ႀကိဳးစားသြားမွာပါ။”
အေမရိကန္စစ္တပ္ဟာ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာကို လူသားခ်င္းစာနာတဲ့ အကူအညီေတြ ေပးေရးအတြက္ ဦးေဆာင္သြားရာ ေရာက္မယ္လို႔ သမၼတ ဘုရ္ွ က ေျပာပါတယ္။ အရပ္သားျပည္သူေတြအတြက္ ဒီအကူအညီ အေထာက္အပံ့ေတြ ေပးရာမွာ ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္း ေလဆိပ္ ကုန္းလမ္းနဲ႔ ေ၀ဟင္ စတဲ့ လမ္းပမ္းသယ္ယူ ပို႔ေဆာင္ေရး ဆက္သြယ္ေရး ကိစၥေတြ အသံုးျပဳ ေဆာင္ရြက္ေရး အတြက္ ရုရွားဖက္က ကတိက၀တ္အတို္င္း လိုက္နာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အေၾကာင္းလည္း သမၼတ ဘုရ္ွ က ေျပာပါတယ္။
၂၁ ရာစု ကမၻာႀကီးရဲ႕ သံတမန္ေရး ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရးနဲ႔ လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္ေတြမွာ ရုရွားတို႔ ပူးေပါင္း ပါ၀င္လာႏိုင္ေရးမွာ အေမရိကန္ဖက္က အရင္က အေထာက္အကူ ျပဳေပးခဲ့တယ္လို႔ သမၼတ ဘုရ္ွ က ေျပာပါတယ္။
“ေဂ်ာ္ဂ်ီယာမွာ အခုလို ေဆာင္ရြက္လိုက္တဲ့ ကိစၥေၾကာင့္ ရုရွားရဲ႕ ဒီရည္မွန္းခ်က္ေတြဟာ အခု ထိခိုက္လာႏိုင္ေခ် ရိွပါတယ္။ အခု လုပ္တဲ့ ကိစၥက ဒီလို ကမၻာ့အဖဲြ႔အစည္း ကမၻာ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းႀကီးရဲ႕ အေျခခံမူေတြနဲ႔လည္း မကိုက္ညီပါဘူး။ ရုရွားအေနနဲ႔ အေမရိကန္၊ ဥေရာပ သမဂၢနဲ႔ အျခားႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ပ်က္ျပားသြားတဲ့ ဆက္ဆံေရးကို ျပန္ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဆိုရင္ - ကမၻာမွာ သူ ရခဲ့တဲ့ေနရာ ျပန္ရဖို႔ ဆိုရင္ အခု သူေျပာခဲ့တဲ့ စကားေတြအတိုင္း လိုက္နာၿပီး ဒီျပႆနာႀကီးကို အဆံုးသတ္ရပါလိမ့္မယ္။”
အခု ေဂ်ာ္ဂ်ီယာအေရးအခင္း နဲ႔ပတ္သက္လို႔ေတာ့ NATO (ေနတိုး) ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးမ်ား အေရးေပၚ အစည္းအေ၀းကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ေခၚယူထားပါတယ္။ ဒီအစည္းအေ၀းကို လာမယ့္ ရက္သီတင္းပတ္ အေစာပိုင္းမွာ က်င္းပဖြယ္ ရိွၿပီး ရုရွား အေနနဲ႔ ကေတာ့ ေလ့လာသူေနရာကေန တတ္ေရာက္ခြင့္ ရမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေနတိုးဖက္ကေတာ့ ေျပာပါတယ္။ VOA News
Friday, August 8, 2008
Analysis: Asia after Bush
US President Bush spelled out a series of bilateral successes with Asian countries based on core American values and perceptions of security and prosperity. His emphasis on bilateralism over regionalism and multilateralism will be his principal legacy for future US engagement in Asia.
What was included in President George W Bush's major foreign policy speech in Bangkok was as important as that which was omitted. His overarching paradigm of freedom, prosperity and security and what he saw as the overall achievements of his two terms in office were unsurprising. But the good news for Mr Bush's successor is that the outgoing president's approach towards Asia leaves much room for manoeuvre, much space in which to operate.
With a wide array of Asian countries to choose from in delivering his remarks prior to his final destination of the Beijing Olympics, Mr Bush's choice of stopovers in Seoul and Bangkok were symbolic and testimony to America's longstanding priorities in Asia. South Korea and Thailand, two formal treaty partners of the United States, have formed linchpins in Washington's engagement with the region since World War Two.
The Korean War was a watershed in the 1950s during the Cold War. Its unfinished business over Korean reunification and the ongoing de-nuclearisation of North Korea remains a thorny issue and the main focus of Mr Bush's dealings with East Asia.
That Thailand was picked for the second leg of the overseas visit and venue for the major policy recap of the Bush years, is equally significant.
Thai-US relations have just reached a milestone of 175 years, the oldest relationship in these parts. Bangkok's anti-communist support during the Cold War never wavered. Thailand is not just a treaty partner but a major non-Nato ally. It struggled through a coup period and has returned to democratic rule. Mr Bush acknowledged this point but skipped the contested nature of Thai democracy, its prolonged crisis and stalemate.
Thailand's geography also made sense for Mr Bush's second Asia policy focus on Burma. Yet the president's brief reference to Burma's military regime and repression was surprisingly light. A full-blown castigation of the Burmese generals could have caused considerable discomfort for Bangkok, which has just assumed the chair of Asean, which includes Burma. As a next-door neighbour to Burma, Thailand risked tensions with the State Peace and Development Council if it allowed Mr Bush a springboard to castigate the Burmese generals.
Instead, Mr Bush and his wife used less official venues to make their points, featuring his lunch with leading Burmese dissidents and her high-profile visit to a refugee camp on the Thai-Burmese border. The cause of Burma's freedom, democracy and human rights was poignantly served but whether Mr Bush and his wife's gestures will make any difference on the ground is doubtful.
Under Mr Bush's watch, Washington's sanctions upon sanctions on Burma's military junta have been frustrated and overcome by the generals, and may have been counter-productive and detrimental in their unintended effect of exacerbating the people's hardship.
What Mr Bush skipped was the roles of India, China and Asean in effectively allowing the SPDC to go on. Mr Bush's successor will have ample opportunities to rebalance Washington's Burma policy to combine selective engagement with increased leverage on the big players in Burma's neighbourhood.
What Mr Bush highlighted as his accomplishments - alliance formation and reinforcement, pursuit of values such as freedom and democracy, Asia-Pacific growth and prosperity, and concerted efforts to "confront challenges", is an updated version of the Bush Doctrine, minus the primacy of security and the concept of pre-emption back in vogue in the wake of the Sept 11 terrorist attacks in New York and Washington.
But here is where Mr Bush's omission is the most glaring. The war on terror, particularly in Iraq and to a lesser extent in Afghanistan, has been a grand US misadventure. It was misguided, and has failed for all intents and purposes. It has sapped the energy and resources which could have gone into what Mr Bush considers his success in Asia.
China was the third primary focus. Mr Bush was measured in his assessment, citing Beijing's role in the six-party talks on North Korea's nuclear disarmament and the maintenance of cross-straits status quo i.e. neither Chinese takeover of the island nation nor Taiwanese declaration of independence. But Beijing was naturally chastised for its lack of freedom and human and religious rights. The more critical comments on China were best said in Bangkok, before the president arrives in Beijing.
The thrust of Mr Bush's remarks spelled out a series of bilateral successes with Asian countries based on core American values and perceptions of security and prosperity. Mr Bush's emphasis on bilateralism over regionalism and multilateralism will be his principal legacy for future US engagement in Asia.
The new administration from next January will have to ponder whether a broader conceptualisation of engaging Asia as a region by signing Asean's Treaty of Amity and Cooperation and joining the inchoate regional architecture such as the Asean Plus Three, East Asian Community-building, and East Asia Summit, is in America's greater interest. The events of Sept 11 were Mr Bush's misfortune as they have subsequently defined his rule.
The next president will have more latitude to refashion US foreign policy in Asia with less of the baggage from the war on terror. He should see Asia as much more than just North Korea in the northeast and Burma in the southeast. In view of China's rise and nuanced handling of Asia, it behooves Washington to engage the region as an integrated partner, not on a bilateral basis but as a major architect of Asian regionalism.
By Thitinan Pongsudhirak, Director of the Institute of Security and International Studies, Faculty of Political Science, Chulalongkorn University
Thursday, August 7, 2008
ကာရန္မညီေသာေက်ာက္စာ
တစ္ခါက-
ေဆာင္းအိုညမ်ားထဲ
ၾကယ္စင္ေတြ ေၾကြလုိက္ၾကတာ
ဒ႑ာရီလမင္းႀကီးလည္း
ပုံျပင္ေဟာင္းထဲဆန္ဖြတ္ခံရ။
ပထ၀ီမ်က္ႏွာနဲ႔
ထြင္းခဲ့တဲ့ အေမ့ရဲ႕ေက်ာက္စာ
သမုိင္းတစ္ခုရဲ႕ျပည္ေထာင္မွာ
လွပတဲ့ သံလြင္
ဧရာ၀တီ
ရာဇ၀င္ေတြနဲ႔
ညင္သာတဲ့တုိက္ကြက္ေလညင္း
ရင္ထဲဆဲြငင္ တုိက္စားရင္း
ရွင္သန္ျခင္းကမ္းစပ္ေတြ လဲၿပိဳခ့ဲရ၊
ဘာသာေရာင္လွိဳင္းလုံးမ်ားလည္း
ရုိးသားတဲ့ျမစ္တစ္စင္းေပၚ
တဖုံ႕ဖုံ႕ထန္ျပ
ညီညာရြက္တုိင္မ်ားတုိ႔ လႊင့္က်ခဲ့ေပါ့။
တစ္ခ်ိန္က-
အဖုိးရဲ႕ျမားေဟာင္းတစ္စင္း
ရင္ကုိ ပစ္ခြင္းလာျပန္ေတာ့
ေၾကာက္လန္႔ေနတဲ့ရုိးတြင္းပုိးမ်ား
အခ်င္းခ်င္းႏႈတ္ဆက္စကားေတြက
ေျမြတြန္သံလုိ
ကဲြအက္လာတ့ဲဖူးစာ
သံလြင္ေရေလာက္ေတာင္ သစၥာမရိွဘူး။
ရိွပါေစေတာ့-
အဲဒီသမုိင္းတံခါးမ်ား
ပိတ္ပစ္လုိက္တာၾကာၿပီ
ဘယ္အခါမွမေရြ႕တဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီး
ဘယ္အခါမွ မတြားတဲ့ ေဟာ့ဒီေျမႀကီး
ႏွင္းေတြေ၀ေလ ဖားစည္သံသာယာေလပဲ။
စဟိန္းမင္းဇာ (၀ါးသခၤ)
အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္၀န္ႀကီး မန္းဘခုိင္
အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ ၀န္ႀကီးမန္းဘခုိင္သည္ ၁၉၀၃-ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၂၆-ရက္ေန႕တြင္ ဟသၤာတၿမိဳ႕အပုိင္ ယုန္သလင္း ရြာတြင္ ေမြးဖြားသည္၊ မိဘႏွစ္ပါးမွာ မန္းေပကုန္းႏွင့္ ေဒါပုတုိ႔ျဖစ္ၾကသည္၊ ေမြးခ်င္း ၁၀ ဦးရိွရာ မန္းဘခုိင္သည္ ပဥၥမေျမာက္ျဖစ္သည္၊ ယင္းေမြးခ်င္း (၁၀) ဦးအနက္ ပထမႏွင့္ အ႒မမွာ မိန္းကေလး ႏွစ္ဦးျဖစ္ၿပီး က်န္ရွစ္ဦးသည္ ေယာက်္ားကေလးမ်ားး္ ျဖစ္ၾကသည္၊ မန္းဘခုိင္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ျခား သတၱမေျမာက္ ညီ ျဖစ္သူ မန္းဘဆုိင္သည္ ပထမတြင္ ကရင့္ေရးရာ၀န္ႀကီးႏွင့္ ျပည့္သူလႊတ္ေတာ္ ဒုတိယဥကၠ႒၊ ထုိမွ ျပည္သူလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ သတိုးသီရိသုဓမၼ မန္းဘဆုုိင္ ျဖစ္လာသည္၊
မန္းဘခုိင္သည္ ငယ္စဥ္က ဟသၤာတၿမိဳ႕ (ေအဘီအမ္) အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ ပညာဆည္းပူးခဲ့သည္၊ ယင္းတုိ႔၏ မ်ိဳးရုိးမွာ ယုန္သလင္းရြာကုိ အေျခခံလ်က္ ၿခံပုိင္ရွင္၊ ေျမ ပုိင္ရွင္ႏွင့္ သူႀကီးမ်ိဳးရုိးပင္ျဖစ္သည္၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ျဖစ္လာသူ မန္းဘဆုိင္သည္ အမ်ိဳး သားေရး၊ ႏုိင္ငံေရးထဲမ၀င္မီ မ်ိဳးရုိးအရ သူႀကီးလုပ္ခဲ့ရာမွ ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလုံးရိိွ သူႀကီးဥကၠ႒ အထိ ျဖစ္လာသည္။ မန္းဘခုိင္၊ မန္းဘဆုိင္၊ ဟုဆုိလွ်င္ ဟသာၤတတစ္နယ္လုံးရိွ ကရင္ ဗမာ အားလုံး ၾကည္ညိဳေလးစားၾကသည့္အျပင္ ဟသၤာတၿမိဳ႕ေပၚရိွ ဗမားမ်ားက ဦးေလးဘခုိင္၊ ဦးေလးဘဆုိင္ ဟူ၍ ေခၚၾကသည္။
အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ ၀န္ႀကီးမန္းဘခုိင္သည္ အိမ္ေထာင္ႏွစ္ဆက္ရိွသည္၊ ပထမ ဇနီးေဒၚေအးလုံႏွင့္ သားသမီး (၈)ဦး ထြန္းကားရာ ေယာက်္ားေလး ငါးဦးႏွင့္ မိန္းကေလး သုံး ဦးျဖစ္သည္၊ ဒုတိယအိမ္ေထာင္ ေဒၚခင္နီႏွင့္ သားတစ္ေယာက္ သမီးတစ္ေယာက္ထြန္းကား သည္။ စုစုေပါင္း သူ၏မိဘႏွစ္ပါးကဲ့သုိ႔ပင္ သားသမီး(၁၀)ေယာက္တိတိ ထြန္းကားခဲ့သည္။
ပထမတြင္ အာဇာနည္ေန႕ ေရာက္လွ်င္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိကုိ ေဖာ္ျပရာ၌ ၀န္ႀကီးမန္းဘခုိင္၏ အတၳဳပၸတၱိတြင္ ဒုတိယအိမ္ေထာင္ ေဒၚနီ၏ အမည္ကုိသာ ထုတ္ျပေလ့ရိွသည္၊ ဤသုိ႔ျဖင့္ စားေရးသူသည္ အိမ္ေစာင့္အစုိးရလက္ထက္ ဗုိလ္တေထာင္ သတင္းစာ၌ ၀န္ႀကီးမန္းဘခုိင္၏ ပထမအိမ္ေထာင္အမည္ႏွင့္ သားသမီး(၈)ဦးတုိ႔၏ အမည္ ကုိပါ ေဖာ္ထုတ္ေရးသားလုိက္ရာ ၀န္ႀကီးမန္းဘခုိင္၏ အိမ္ေထာင္ေရးျဖစ္စဥ္မွာ ၿပီးျပည့္ စုံသြားပါေတာ့သည္၊
(ႏုိင္ငံေရး အမ်ိဳးသားေရး)
မန္းဘခုိင္သည္ ပထမတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရိွ (ေအစေကာ့) ကုမၸဏီ၌ အမႈထမ္းခဲ့ဖူးသည္၊ ၿပီးလွ်င္ ယုန္သလင္းရြာ၌ စုိက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ငန္းကုိ လုပ္ယင္း၊ လူမႈေရး လုပ္ငန္းတစ္ရပ္အေနႏွင့္ ရြာသူႀကီးလည္း လုပ္ခဲ့ဘူးသည္၊ ထုိမွ တစတစျဖင့္ အမ်ိဳးသားေရး ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္သုိ႔ ၀င္ေရာက္လာရာ (၉၁)႒ာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခတ္(၁၉၃၇)ခုႏွစ္တြင္ ပုသိမ္ ေျမာက္ပုိင္း မဲဆႏၵနယ္မွ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ အမတ္တစ္ဦးျဖစ္လာသည္။
ထုိစဥ္က ေအာက္လႊတ္ေတာ္၌ ကရင္အမ်ိဳးသား အမတ္ (၁၂)ဦးအနက္ မန္းဘခုိင္ သည္ တစ္ဦးအပါအ၀င္ျဖစ္သည္၊ (၁၉၃၈)ခုႏွစ္ ျပာသုိလဆန္း(၁)ရက္ေန႕ကုိ တရား၀င္ ကရင္ အမ်ိဳးသား ႏွစ္သစ္ကူးေန႕ အျဖစ္ ရရိွရန္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ၾကရာတြင္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ကရင္အမတ္တစ္ဦးအျဖစ္၄င္း၊ ေဒါကလု အသင္း၏ အမႈေဆာင္လူႀကီး တစ္ဦးအျဖစ္၄င္း ပါ၀င္ ခဲ့သည္၊
(၁၉၃၉) ခုႏွစ္၊ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး စတင္လာေသာအခါ မန္းဘခုိ္င္သည္ ယုန္သလင္း ရြာတြင္ ျပန္လည္ေနထုိင္သည္၊ (၁၉၄၀) ျပည့္ႏွစ္၊ မတ္လအတြင္း အိႏၵိယႏုိ္င္ငံ ရမ္းဂါး ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ အိႏိၵယအမိ်ဳးသား ကြန္ကရက္ ညီလာခံမွ ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂုိဏ္း၏ အတြင္းေရးမႈး ျဖစ္ေသာ သခင္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္းမ်ားသည္ ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလုံးသုိ႔ လွည့္လည္ကာ ၿဗိတိသွ်ဆန္႔က်င္ေရးတရား ေဟာေျပာၾက၏၊ ၿဗိတိသွ်အစုိးရသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ အေရးေပၚ ကာကြယ္ေရးဥပေဒကုိ ထုတ္ျပန္၍ သခင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ တရၾကမ္း ဖမ္း ဆီးေလသည္၊ သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ ဟသၤာတၿမိဳ႕ေပၚ၌ ၿဗိတိသွ်ဆန္႔က်င္ေရးတရား ေဟာ ေျပာမႈေၾကာင့္ ္ ဟသၤာတခရုိင္ ရာဇ၀တ္၀န္က ဆုေငြႏွင့္ ဖမ္း၀ရန္း ထုတ္လုိက္ေလသည္၊ ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂုိဏ္း၏ အတြင္းေရးမႈးျဖစ္သူ သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေရွ႕တြင္ အစီအစဥ္မ်ားရိွေန၍ အဖမ္းမခံပဲ ေဒသခံသခင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္အတူ ယုန္သ လင္းရြာရိွ မန္းဘခုိင္၏အစီအစဥ္ျဖင့္ မန္းဘခုိ္င္တုိ႔၏ ယုန္သလင္းရြာ ငွက္ေပ်ာၿခံ ထဲတြင္ လုံၿခံဳေဘးကင္းစြာ သခင္ေအာင္ဆန္း ပုန္းေအာင္းေနခဲ့သည္၊ (၁၉၄၅) ခုႏွစ္၊ ဖက္စစ္ေတာ္လွန္ေရး စတင္လာ ေသာအခါတြင္လည္း ဟသၤာတခရုိင္ ဖက္စစ္ေတာ္လွန္ေရး ႒ာနခ်ဳပ္စခန္းကို ယင္း ယုန္သလင္းရြာရွိ မန္းဘခုိင္တုိ႔၏ ငွက္ေပ်ာၿခံမွာ ပင္ အသုံးျပဳခဲ့ၾကသည္။
ယင္းကရင္အမ်ိဳးသားထု အစည္းအေ၀းတြင္ ယခင္ရိွေနေသာ ေဒါကလု အသင္းႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ပထမစဥ္းစားၾကရ၏၊ သုိ႔ရာတြင္ စစ္အတြင္း ယင္းအဖဲြ႕မွာ ရပ္ဆုိင္းသြား ရုံမွ်မက လက္ရိွ ရိွေနေသာ ေခါင္းေဆာင္အမ်ားစုသည္လည္း အုိမင္းမစြမ္းျဖစ္ၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရသျဖင့္ ေရွ႕အနာဂတ္တြင္ ကရင္အမ်ိဳးသားေရးေဆာင္ ရြက္ရန္ အသင္းအဖဲြ႕တစ္ခုလုိ အပ္ေၾကာင္းကုိ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။
ယင္းသုိ႔ ကရင္အဖဲြ႕အစည္းတစ္ရပ္ မဖဲြ႕ႏုိင္ေသးမီ ေဆာင္ရြက္စရာရိွသည္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေစရန္ ဗဟုိကရင္အမ်ိဳးသား အႀကံေပးဘုတ္အဖဲြ႕ (Karen Central Advisory Board) ကုိ ဖဲြ႕စည္းခဲ့ၾကသည္၊ ယင္းသုိ႔ျဖင့္ (၁၉၄၅) ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ(၁၅) ရက္ေန႕တြင္ ဂ်ပန္က လက္နက္ခ်လုိက္ေၾကာင္း ေၾကညာလုိက္သျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အပါ၀င္ ကမၻာ့အေရွ႕ ဘက္ျခမ္း၌ ဒုတိယကမၻာစစ္ ၿပီးဆုံးသြားေလသည္၊ ၾသဂုတ္လ (၁၉)ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ ညီညြတ္ေရးအတြက္ ဖတပလ (ဖဆပလ) အဖဲြ႕မွႀကီးမႈးေသာ -ေနသူရိန္- အစည္းအေ၀းႀကီးကုိ က်င္းပသည္၊ ယင္း အစည္းအေ၀းမွ ဗဟုိဦးစီးအဖဲြ႕၀င္အျဖစ္ (၃၆)ဦး အား ေရႊးခ်ယ္ခန္႕အပ္ရာတြင္ ကရင္ အမ်ိဳးသား အႀကံေပးဘုတ္အဖဲြ႕၀င္ျဖစ္ၾကေသာ မန္း ဘခုိင္၊ ေစာဘဦးႀကီးႏွင့္ ဆရာ သာထုိတုိ႔ က ဗဟုိဦးစီးအဖဲြ႕၀င္မ်ား ျဖစ္လာၾကသည္။
ထုိမွ ေအာက္တုိဘာလေရာက္လွ်င္ ေအာက္တုိဘာ(၁)ရက္ေန႔မွ (၃)ရက္ေန႔ အထိ ၾကည့္ျမည္တုိင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ဦးလူနီလမ္းရိွ အိမ္အမွတ္(၂)၌ အထက္ေဖာ္ျပပါ ဗဟုိ ကရင္အမ်ိဳး သား အႀကံေပးဘုတ္အဖဲြ႕အစည္းအေ၀းကုိ က်င္းပခဲ့သည္၊ ထုိအစည္း အေ၀းတြင္ ယခင္ ဗဟုိကရင္အႀကံေပးဘုတ္အဖဲြ႕အစား ကရင္အမ်ိဳးသားဗဟုိအဖဲြ႕ ခ်ဳပ္ (Karen Central Organization) ဟူ၍ ေခၚေ၀ၚဖဲြ႕စည္းခဲ့ၾကသည္၊ ယင္း (K.C.O) ကရင္အမ်ိဳးသားအဖဲြ႕သည္ ေဒါကလု အသင္းၿပီးလွ်င္ စစ္ၿပီးေခတ္၌ ပထမဖဲြ႕စည္းခဲ့ သည့္ ကရင္အမ်ိဳးသား အဖဲြ႕အစည္း တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။
မန္းဘခုိင္သည္ (K.C.O) အဖဲြ႕၏ ေကာ္မတီအမႈေဆာင္လူႀကီးအျဖစ္ ေစာျမ သိန္းႏွင့္ အတူေဆာင္ရြက္ၾကၿပီး (K.Y.O) ေခၚ Karen Youth Organization အဖဲြ႕မွာ လည္း မန္းဘ ခုိင္သည္ ဥကၠ႒အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္၊ (၁၉၄၇)ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ (၉) ရက္ေန႕တြင္ က်င္းပ ေသာ တုိင္းျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပဲြသုိ႔ မန္းဘခုိင္ႏွင့္ မန္း၀င္းေမာင္တုိ႕ ေခါင္းေဆာင္ ေေသာ (K.Y.O) က ၀င္ေရာက္ရာ ၀န္ႀကီးမန္းဘခုိ္င္ သည္ မိမိဇာတိ ဟသၤာတကရင္ သီးသန္႔ မဲဆႏၵနယ္မွ ေရြးခ်ယ္ျခင္းခံရသည္၊ သုိ႔ျဖစ္၍ မန္းဘခုိင္သည္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ က်ဆုံးခ်ိန္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ၾကားျဖတ္အစုိးရအဖဲြ႕တြင္ အလုပ္သမားႏွင့္ စက္မႈ လက္မႈ၀န္ႀကီး႒ာန၏ ၀န္ႀကီးလည္း ျဖစ္၊ တုိင္းျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္အမတ္ႏွင့္ (K.Y.O) ဥကၠ႒ လည္းျဖစ္ေလသည္၊ လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံအစုိးရကုိ ဖဲြ႕စည္းတည္ေထာင္ေသာအခါ တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ မန္းဘခုိင္၏ တည္ၾကည္ထက္ျမက္မႈအရ ဒုတိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အထိ ခန္႕အပ္ရန္ ရည္ရြက္ခ်က္ရိွေၾကာင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဖြင့္ဟေျပာဆုိခဲ့ဘူးသည္။
ဆရာေမာင္စင္ၾကယ္
Monday, August 4, 2008
Finding Your Way
Each of us, in our own way, in our own time will awaken and
remember who and what we really are. The first step in that process
often comes in the form of a question. Who am I and/or what am I
doing here?
It is a solitary journey no one can take for us. It is solitary,
but we are not alone. We never were and never can be.
As a species we seem most comfortable with rules, signs posts and a
familiar, well worn path. Fear arises when we are in unknown
territory and have to find our own way.
We have come to a point in our evolution that traditional pathways
no longer serve us. It is time to go beyond the end of the road and
find our own path.
Find things that work for you. Create bookends for your day. Take
time each morning and evening to connect with your divinity. Find
rituals that work for you, perhaps take time to meditate. Find a
practice that helps you feel the energy of love that lives within
and surrounds you. Write, dance, draw, sing, laugh, cry, take long
walks in nature, run naked through your house, go to church, sit in
the energy of worship, practice worshiping yourself, look in the
mirror and connect with yourself, hold a baby, cuddle a teddy bear,
help a homeless person, do random acts of kindness and don't get
caught, love, journal - do it all - do none of it. Adopt a rock -
the list is endless.
Find what works for you and do it. Remember you are in the process
of awakening to a world filled with love and a universe that is
absolutely safe and abundant. It is a world worth finding.
Sunday, August 3, 2008
why we are so different ?
-All things are difficult before they are easy...
-To teach is to learn twice...
-A rich person is not the one who has the most, but the one who needs the least.
-The only thing that comes to us w/o effort is old age..
are you still complaining?
Observe around you and be thankful for all that you have in this transitory lifetime.
We are fortunate, we have much more than what we need to be content.
Let’s try not to feed this endless cycle of consumerism and immorality in which this
“Modern and advanced” society forgets and ignores the other two thirds of our brothers and sisters
Let’s us complaining less and give more!
